زعفران بهبان

شرکت بهبان در نظر دارد در راستای سیاست فروش و پایین اوردن هزینه های محصول خود درنتیجه پایین امدن قیمت خرید محصول برای مشتری اقدام به فروش فله و تک گرمی به صورت ارسال محصول به صورت رایگان در محل سفارش مشتری از نیم گرم تا ٢٠٠ گرم در بسته های زیپ شده کند لذا شما مشتریان گرامی میتوانید با تماس با شماره شرکت و اعلام میزان در خواستی خود از نیم تا ٢٠٠ گرم کنید لازم به ذکر است محصول فوق به صورت رایگان در محل تحویل میرسد با تشکر شرکت بهبان .

لیست هر گرم زعفران شرکت ٢٨٠٠تومان        

زعفران نگین بهبان هر  مثقال١٣ هزار تومان  نوع محصول ممتاز

تلفن سفارش : 77209795  021

همراه : 09194371030

Trade and use

Saffron is one of the three essential ingredients in the Spanish paella valenciana, and is responsible for its characteristic brilliant yellow colouring.

Saffron's aroma is often described by connoisseurs as reminiscent of metallic honey with grassy or hay-like notes, while its taste has also been noted as hay-like and somewhat bitter. Saffron also contributes a luminous yellow-orange colouring to foods. Saffron is widely used in Iranian (Persian), Arab, Central Asian, European, Indian, Turkish, and Cornish cuisines. Confectionaries and liquors also often include saffron. Common saffron substitutes include safflower (Carthamus tinctorius, which is often sold as "Portuguese saffron" or "açafrão") and turmeric (Curcuma longa). Medicinally, saffron has a long history as part of traditional healing; modern medicine has also discovered saffron as having anticarcinogenic (cancer-suppressing),^[20] anti-mutagenic (mutation-preventing), immunomodulating, and antioxidant-like properties.^[20][65][66] Early studies show that saffron may protect the eyes from the direct effects of bright light and retinal stress apart from slowing down macular degeneration and retinitis pigmentosa.^[67][68][69] Saffron has also been used as a fabric dye, particularly in China and India, and in perfumery.^[70]

Most saffron is grown in a belt of land ranging from the Mediterranean in the west to Kashmir in the east. Annually, around 300 tonnes of saffron are produced worldwide.^[5] Iran, Spain, India, Greece, Azerbaijan, Morocco, and Italy, in decreasing order of production, are the major producers of saffron. Iran with its cultivation of different varieties, is the largest producer of saffron with 93.7% of the world's total production.^[71]

A pound (454 grams) of dry saffron requires 50,000–75,000 flowers, the equivalent of a football field's area of cultivation (110,000-170,000 flowers or two football fields for a kilogram).^[72][73] Some forty hours of labour are needed to pick 150,000 flowers.^[74] Stigmas are dried quickly upon extraction and (preferably) sealed in airtight containers.^[75] Saffron prices at wholesale and retail rates range from US$500 to US$5,000 per pound (US$1,100–11,000/kg)—equivalent to £2,500/€3,500 per pound or £5,500/€7,500 per kilogram. In Western countries, the average retail price is $1,000/£500/€700 per pound (US$2,200/£1,100/€1,550 per kilogram).^[2] A pound comprises between 70,000 and 200,000 threads. Vivid crimson colouring, slight moistness, elasticity, and lack of broken-off thread debris are all traits of fresh saffron.

[] Cultivars

Saffron threads (red-coloured stigmas) mixed with styles (yellow) from Iran

Several saffron cultivars are grown worldwide. Spain's varieties, including the tradenames 'Spanish Superior' and 'Creme', are generally mellower in colour, flavour, and aroma; they are graded by government-imposed standards. Italian varieties are slightly more potent than Spanish, while the most intense varieties tend to be Iranian in origin. Westerners may face significant obstacles in obtaining saffron from India. For example, India has banned the export of high-grade saffron abroad. Aside from these, various "boutique" crops are available from New Zealand, France, Switzerland, England, the United States, and other countries, some organically grown. In the U.S., Pennsylvania Dutch saffron—known for its earthy notes—is marketed in small quantities.^[61][76]

Close-up of a single crocus thread (the dried stigma). Actual length is about 20 millimetres (0.79 in).

Consumers regard certain cultivars as "premium" quality. The "Aquila" saffron (zafferano dell'Aquila)—defined by high safranal and crocin content, shape, unusually pungent aroma, and intense colour—is grown exclusively on eight hectares in the Navelli Valley of Italy's Abruzzo region, near L'Aquila. It was first introduced to Italy by a Dominican monk from Inquisition-era Spain. But in Italy the biggest saffron cultivation, for quality and quantity, is in San Gavino Monreale, Sardinia. There, saffron is grown on 40 hectares (60% of Italian production); it also has very high crocin, picrocrocin, and safranal content. Another is the Kashmiri "Mongra" or "Lacha" saffron (Crocus sativus 'Cashmirianus'), which is among the most difficult for consumers to obtain. Repeated droughts, blights, and crop failures in Kashmir, combined with an Indian export ban, contribute to its high prices. Kashmiri saffron is recognisable by its extremely dark maroon-purple hue, among the world's darkest, which suggests the saffron's strong flavour, aroma, and colourative effect.

[ Grade

Saffron is graded via laboratory measurement of crocin (colour), picrocrocin (taste), and safranal (fragrance) content. Determination of non-stigma content ("floral waste content") and other extraneous matter such as inorganic material ("ash") are also key. Grading standards are set by the International Organization for Standardization, a federation of national standards bodies. ISO 3632 deals exclusively with saffron and establishes four empirical colour intensity grades: IV (poorest), III, II, and I (finest quality). Samples are assigned grades by gauging the spice's crocin content, revealed by measurements of crocin-specific spectroscopic absorbance. Absorbance is defined as A_λ = − log(I / I₀), with A_λ as absorbance (Beer-Lambert law) and indicates degree of transparency (I / I₀, the ratio of light intensity exiting the sample to that of the incident light) to a given wavelength of light.

Graders measure absorbances of 440-nm light by dry saffron samples.^[77] Higher absorbances imply greater crocin concentration, and thus a greater colourative intensity. These data are measured through spectrophotometry reports at certified testing laboratories worldwide. These colour grades proceed from grades with absorbances lower than 80 (for all category IV saffron) up to 190 or greater (for category I). The world's finest samples (the selected most red-maroon tips of stigmas picked from the finest flowers) receive absorbance scores in excess of 250. Market prices for saffron types follow directly from these ISO scores.^[77] However, many growers, traders, and consumers reject such lab test numbers. They prefer a more holistic method of sampling batches of thread for taste, aroma, pliability, and other traits in a fashion similar to that practiced by practised wine tasters.^[78]

Despite such attempts at quality control and standardisation, an extensive history of saffron adulteration—particularly among the cheapest grades—continues into modern times. Adulteration was first documented in Europe's Middle Ages, when those found selling adulterated saffron were executed under the Safranschou code.^[79] Typical methods include mixing in extraneous substances like beets, pomegranate fibers, red-dyed silk fibers, or the saffron crocus's tasteless and odorless yellow stamens. Other methods included dousing saffron fibers with viscid substances like honey or vegetable oil. However, powdered saffron is more prone to adulteration, with turmeric, paprika, and other powders used as diluting fillers. Adulteration can also consist of selling mislabeled mixes of different saffron grades.^[39] Thus, in India, high-grade Kashmiri saffron is often sold and mixed with cheaper Iranian imports; these mixes are then marketed as pure Kashmiri saffron, a development that has cost Kashmiri growers much of their income.^[80][81]

The domesticated saffron crocus (C. sativus) is an autumn-flowering perennial plant unknown in the wild. It is a sterile triploid form, possibly of the eastern Mediterranean autumn-flowering Crocus cartwrightianus^[9][10][11] that originated in Crete—not, as was once generally believed, in Central Asia.^[5] The saffron crocus resulted when C. cartwrightianus was subjected to extensive artificial selection by growers seeking longer stigmas. Being sterile, the plant's purple flowers fail to produce viable seeds; reproduction depends on human assistance: corms, underground bulb-like starch-storing organs, must be dug up, broken apart, and replanted. A corm survives for one season, reproducing via this division into up to ten "cormlets" that yield new plants.^[9] Corms are small brown globules up to 4.5 centimetres (1.8 in) in diameter and are shrouded in a dense mat of parallel fibers.

Morphology
	→  Stigma
	→  Stamens
	→  Corolla
	→  Corm

After aestivating in summer, the plant sends up five to eleven narrow and nearly vertical green leaves, each up to 40 cm (16 in) in length. In autumn, purple buds appear. Only in October, after most other flowering plants have released their seeds, do its brilliantly hued flowers develop; they range from a light pastel shade of lilac to a darker and more striated mauve.^[12] Upon flowering, plants average less than 30 cm (12 in) in height.^[13] A three-pronged style emerges from each flower. Each prong terminates with a vivid crimson stigma 25–30 mm (0.98–1.2 in) in length.^[9]

[] Cultivation

Saffron crocus flowers in Osaka Prefecture, Japan

C. sativus thrives in the Mediterranean maquis, the North American chaparral, and like climates where hot, dry summer breezes sweep semi-arid lands. It can nonetheless survive cold winters by tolerating frosts as low as −10 °C (14 °F) and short periods of snow cover.^[9][14] Irrigation is required if not grown in moist environments such as Kashmir, where annual rainfall averages 1,000–1,500 mm (39–59 in); saffron-growing regions in Greece (500 mm or 20 in annually) and Spain (400 mm or 16 in) are far drier. Timing is the key: generous spring rains and drier summers are optimal. Rain immediately preceding flowering boosts saffron yields; rainy or cold weather during flowering spurs disease and low yields. Persistently damp and hot conditions harm crops,^[15] as do the digging actions of rabbits, rats, and birds. Nematodes, leaf rusts, and corm rot pose other threats.

The plants fare poorly in shady conditions; they grow best in strong sunlight. Planting is thus best done in fields that slope towards the sunlight (i.e., south-sloping in the Northern Hemisphere), maximizing sun exposure. Planting is mostly done in June in the Northern Hemisphere, where corms are lodged 7 to 15 centimetres (2.8–5.9 in) deep. Planting depth and corm spacing, in concert with climate, are critical factors affecting yields. Mother corms planted deeper yield higher-quality saffron, though from fewer flower buds and daughter corms. Italian growers optimize thread yield by planting 15 centimetres (5.9 in) deep and in rows 2–3 cm apart; depths of 8–10 cm optimizes flower and corm production. Greek, Moroccan, and Spanish growers have devised distinct depths and spacings to suit their locales.

C. sativus prefers friable, loose, low-density, well-watered, and well-drained clay-calcareous soils with high organic content. Traditional raised beds promote good drainage. Soil organic content was historically boosted via application of some 20–30 tonnes of manure per hectare. Afterwards—and with no further manure application—corms were planted.^[16] After a period of dormancy through the summer, the corms send up their narrow leaves and begin to bud in early autumn. Only in mid-autumn do they flower. Harvests are by necessity a speedy affair: after blossoming at dawn, flowers quickly wilt as the day passes.^[17] All plants bloom within a window of one or two weeks.^[18] Roughly 150 flowers yield 1 gram (0.035 oz) of dry saffron threads; to produce 12 g of dried saffron (72 g freshly harvested), 1 kg of flowers are needed (1 lb for 0.2 oz of dried saffron). One fresh-picked flower yields an average 30 milligrams (0.46 gr) of fresh saffron or 7 milligrams (0.11 gr) of dried saffron.^[16

Saffron (pronounced /ˈsæfrən/) is a spice derived from the flower of the saffron crocus (Crocus sativus), a species of crocus in the Iridaceae. A C. sativus flower bears three stigmas, each the distal end of a carpel. Together with their styles—stalks connecting stigmas to their host plant—stigmas are dried and used in cooking as a seasoning and colouring agent. Saffron, long the world's most expensive spice by weight,^[1][2] is native to Southwest Asia.^[2][3]

Saffron's bitter taste and an iodoform- or hay-like fragrance result from the chemicals picrocrocin and safranal.^[4][5] A carotenoid dye, crocin, allows saffron to impart a rich golden-yellow hue to dishes and textiles. Saffron has further medicinal applications.

The English word saffron stems from the Latin word safranum via the 12th-century Old French term safran. Latin safranum is also the source of the Italian zafferano and Spanish azafrán.^[6] Safranum derives via Persian زعفران (za'ferân) ultimately from the Arabic word زَعْفَرَان (za'farān), which is itself derived from the adjective أَصْفَر (aṣfar, "yellow").^[5][7] Asbaghi gives an alternative derivation arguing that زَعْفَرَان (za'farān) is the arabicized form of the persian word زرپران (zarparān) - "having yellow leaves".^[8]

شرکت بهبان در نظر دارد در راستای سیاست فروش و پایین اوردن هزینه های محصول خود درنتیجه پایین امدن قیمت خرید محصول برای مشتری اقدام به فروش فله و تک گرمی به صورت ارسال محصول به صورت رایگان در محل سفارش مشتری از نیم گرم تا ٢٠٠ گرم در بسته های زیپ شده کند لذا شما مشتریان گرامی میتوانید با تماس با شماره شرکت و اعلام میزان در خواستی خود از نیم تا ٢٠٠ گرم کنید لازم به ذکر است محصول فوق به صورت رایگان در محل تحویل میرسد با تشکر شرکت بهبان .

لیست هر گرم زعفران شرکت ٣٧٠٠ تومان        

زعفران نگین بهبان هر  مثقال ١٧ هزار تومان  نوع محصول ممتاز

تلفن سفارش : 77209795  021

همراه : 09194371030

محصول بنا به درخواست مشتری از نیم گرم تا دویست گرم در کیسه های زیپ شده به صورت رایگان تحویل میگردد .

در ایران معمولاً زعفران تولیدی به چند شکل تقسیم بندی می شود. یکی از اصطلاحاتی که از دیرباز در این زمینه مورد استفاده قرار می گرفته  زعفران دخترپیچ  است. این نوع زعفران  شامل قسمت کلاله و خامه، (قسمت سرخ و قسمت سفید یا زردرنگ زعفران) می باشد که در فارسی به آن زعفران دسته‌ای نیز گفته می‌شود، و در خارج از کشور آن را به عنوان زعفران Bunch (دسته ای) یا Red & White(سرخ و سفید) می شناسند. در واقع قسمت قرمز دراین نوع زعفران بایدبین 75-70% باشد و قسمت ریشه یا کنج آن حدود30-25% است.
از نامهای جدیدتری که بعداً مرسوم شد، زعفران سرگل یا به اصطلاح عامیانه زعفران سرقلم بود که از زعفران دسته ای تولیدگردید، بدین نحو که قسمتهای زرد آن رابا قیچی کردن وسپس با استفاده از روش الکتریسیته ساکن جدا نمودند و زعفرانی  تمیزتر و کاملاً قرمز به دست آوردند که در زبان انگلیسی به آن All-Red (کاملا سرخ) گویند و مشابه زعفرانی است که کوپه  Coupé (قطع شده یا بریده)خوانده می شود.  بعدها  زعفرانهایی را که برای تهیه آنها مستقیماً قسمت قرمز(تنها شامل مقدار بسیار کمی از زردی) را از گل جدا می‌کنند  پوشالی نامیدند، شاید  به این دلیل  که این نوع یک حالت حجیم و پوشال مانند پیدا می‌کند، که البته پایگاه معتقداست این اسم مناسبی نیست و باید نام بهتری برای این نوع زعفران انتخاب شود. هر کدام از این زعفرانها ممکن است درجه یک یا دو و مرغوب یا نامرغوب باشند و هیچیک را نمی توان به دیگری ترجیح داد. آنچه که مسلم است قدرت رنگدهی و کیفیت زعفران دسته به مراتب پایین تر از انواع دیگر زعفران است، همینطور از نظر  روش خشک کردن چون با تاخیر خشک می شود و در واقع بخشی از قدرت رنگدهیش را در طول فرآیند خشک کردن از دست می دهد کیفیت پایین تری دارد.

برخلاف نتایج بررسیهای علمی و آنالیزهای انجام شده برخی تصور می کنند زعفران دسته‌ای و حتی ریشه یا کنج دارای عطر بیشتری است. این کاملاً اشتباه است، زیرا منشا مواد موثره زعفران (کروسین، پیکرو کروسین و سافرانال، مخصوصاً کروسین موجود در قسمت زردی(کنج) زعفران، کلاله آن است و مواد مذکور  در اثر حرکت در بافت گیاهی از کلاله به آنجا انتقال پیدا کرده اند، خود زردی(کنج) نه تنها دارای مقدار قابل توجهی از آنها نیست(در مقایسه باکلاله) بلکه کروسین موجود در آن صفر است. از نظر عطر نیز تنها به این علت که به سبب نوع بافت گیاهیش امکان جذب رطوبت بیشتری از کلاله دارد، معطرتر به‌نظر می‌رسد.

وقتی زعفران سرگل را از زعفران دسته‌ای جدا می‌کنیم، قسمت ریشه یا سفید که در فارسی به آن کنج یا سفید زعفران و در اروپا به آن white (سفید) یا style (خامه)گفته می‌شود،جدا می‌شود  و در واقع نمی توانیم آن را زعفران تلقی کنیم. این ماده کنج زعفران نامیده می شود و تعریف زعفرن را شامل آن نمی‌دانیم.

از تقسیم بندیهای دیگری که وجود دارد تقسیم بندی است که توسط بعضی از شرکتها مورد استفاده قرار گرفته و در آن زعفران برمبنای کیفیت به درجه هایی تحت عناوین 1و 2و3 یا 1و2و3و4 و همینطور حروف انگلیسی مثل A،B و C درجه بندی شده اند. اینها استانداردهای کارخانه‌ای هستند، و امیدواریم در آینده پایگاه زعفران بتواند با کمک موسسات ذیربط مثل مؤسسه استاندارد و اتحادیه صادرکنندگان و سایر بخشها یک نامگذاری واحد را برای زعفران ایران رایج نماید

زعفران با نام علمی ( .Crocus Sativus L ) از خانواده زنبقیان (Iridaceae) گیاهی علفی، چند ساله، بدون ساقه و پیازدار است. پیاز زعفران از نوع توپر و تقریبا کروی شکل با قطر 3 تا 5 سانتی متر و پوششی قهوه ای رنگ می باشد که در زیر خاک قرار می گیرد. هر پیاز 6تا 9 برگ باریک، نظیر برگ علفهای چمنی تولید می نماید. ریشه های زعفران ازنوع افشان هستند که از قــاعده پیازها و از روی دایــره محیطی آن می رویند.  گل زعفران اولین اندامی است که در اوایل پاییز ظاهر می شود. در سال اول کشت، به علت ضعف پیازها و عدم استقرار کامل آنها در خاک و کشت عمقی، جوانه های گل توان کافی برای رویش ندارند و حتی برگها در سال اول دیرتر از معمول ظاهر می شوند. پوشش گل از سه کاسبرگ و سه گلبرگ همرنگ بنفش تشکیل می شود، به طوریکه تشخیص کاسبرگها از گلبرگها مشکل می باشد. تعداد پرچمها سه و طول میله پرچم دو برابر بساک است. بساک زعفران زرد رنگ می باشد. مادگی در مرکز گل قرار گرفته و دارای یک تخمدان است و از قسمت تخمدان خامه باریکی خارج می گردد. خامه طویل و کشیده بوده به رنگ زردکمرنگ است که به یک کلاله شفاف قرمز نارنجی سه شاخه ای به طول3-2 سانتی متر ختم می شود. سه کلاله همراه با خامه پس از خشک کردن، زعفران تجارتی را تشکیل می دهند.

زعفران با نام علمی کرکوس ساتیوس Crocus Sativus  از خانواده زنبقیان Iridaceae  می باشد. در برخی منابع، مثلا در  دائره المــعارف آمریکانا   Americana Encyclopedia   ذکر شده است که این کلمه از کریکوس Corycus که نام منطقه ای در سیلیسیا Cilicia واقع در شرق مدیترانه می باشد گرفته شده است. عده ای مبداء زعفران را ایالت قدیم ماد ایران می دانند، برخی از محققین نیز خاستگاه زعفران را در منطقه وسیعتری از کره زمین شامل یونان، ترکیه، آسیای صغیر و ایران می دانند.
ایرانیان ضمن صدور زعفران به بسیاری از نقاط جهان باستان، خواص آن را به یونانیها، رومیها، چینیها و اقوام سامی  از جمله عربها معرفی کردند و شیوه زراعت آن را در سده های اول تا چهارم هجری به امم اسلامی پیرامون مدیترانه آموختند. به این ترتیب که نخستین زعفران زارها به وسیله ایرانیان تبعید شده توسط معاویه در نواحی شام دایر شدند، سپس کاشت زعفران در شمال افریقا  و اندلس (اسپانیای اسلامی) وصقلیه (سیسیل) رواج یافت و اقوام ایرانی همچون رستمیان و بنوطبری در انتقال فرهنگ زعفرانکاری  مؤثر بودند.
مستندات تاریخی بیانگر این واقعیت است که ایرانیان از روزگاران کهن به زر و زعفران علاقه و توجهی بلیغ داشته اند به طوری که در جشن ها و سرور ها و مجالس بزم و نشاط مانند عروسی ها و اعیاد، یا استقبال از بزرگان و زائران زر و زعفران نثار قدمها می کردند. در برپایی با شکوهتر این گونه آئین ها،  ضمن آذین بندی و آینه بندان، سکه های زرین و سیمین را به همراه زعفران  و گل و نقل بر سر عروس و داماد یا شخصیتهای مورد نظر، و گاهی همه حاضران در این گونه مراسم  می ریختند. در برخی ازمراسم زعفران را به تنهایی، یا همراه با مشک وعنبر و عود دود می کردند و گلاب می پاشیدند.
درعصرهخامنشیان زعفران برای تزئین گرده های نان ومعطر کردن خوراکها به کار می رفته است. فردیناند یوستی ضمن شرح زندگانی داریوش نوشته است: ((شاه ایران تن خود را روغنی معطر می مالید که عبارت بود از مخلوط روغن آفتاب گردان که در پیه شیر پخته و با زعفران و شراب خرما تهیه میشد)). در دوره پارتها زعفران ایران به یونان و روم می رفت، بعدا چین هم از مشتریان زعفران ایران شد. در عصر ساسانیان کاشت زعفران در قم و بون نیز رایج گردید و مرغوبیت محصول آنها شهرت یافت. در همان روزگار زعفران در پرداخت کاغذهای گران قیمت کاربرد پیداکرد، اما پیشتر از آن محلول  زعفران به عنوان مرکب تحریراستفاده می شد،وتا قرنها بعددرترکیب مرکبهای تحریر مرغوب به کار می رفته است. از انواع مرکب زعفرانی کم رنگ و پر رنگ (از زرد کمرنگ تا قرمز خونین) برای نوشتن عنوان فرمانها و نامه های سلاطین و خلیفگان و امرا، و همچنین در تحریر عنوانها و سرفصلهای کتب و رسالات و نیز در تذهیب و تشعیر ، و در تصویر ها و نقوش حواشی و متن استفاده می شده است. افزون بر اینها در تحریر دعاهای مقدس و همچنین تعویذ ها و طلسم های خاص  بر روی کاغد و پارچه و گاهی کفن، مرکب زعفران به کار می رفته است .
در منابع پهلوی زعفران با نام پارسی (کرکم) ثبت شده است. در یک ترجمه بندهش زعفران جزو اسپرغم ها یا عطرها یا گیاهان خوشبوی به حساب آمده، و در ترجمه دیگری از این کتاب، زعفران در شمار گیاهان رنگ کننده پارچه ذکر شده است. کلمه زعفران یک واژهء عربی یا احتمالا معرب است که ریشه و وجه اشتقاق آن ناشناخته مانده، گو اینکه در منابع غربی برای این کلمه و کلمه  کرکم  مبنای سومری  عنوان شده است. این نظر قابل تامل در صورتی به واقعیت نزدیک است که مبدا سومریان از نواحی زعفران خیز ایران باشد، یا بتوان آنها را همان بومیان رانده شده از ایران زمین، پس از هجوم آریاهای دامدار و شبان پیشه پنداشت.
در منابع لغت فارسی و عربی دهها کلمه به معنی زعفران ثبت شده است. اما این کلمات به ندرت در مآخذ و متون کهن فارسی به کار رفته است. مثلا کلمه کرکم در نوشته ها و سروده های فارسی در موارد بسیار اندک ذکر شده است، اما کلمه زعفران با همه خصلتها و خصوصیات و خواص نباتیش  مورد توجه بسیاری از ادبا و نویسندگان و شاعران قرار گرفته است، به طوری که با جرأت می توان گفت کلمه زعفران و تعبیرات و تشبیهات مربوط به آن به اندازه ای که در منابع و متون و دواوین فارسی آمده در آثار مکتوب هیچ یک از السنه جهانی به کار نرفته است.
کشت زعفران در گذشته ای بسیار دور در غالب مناطق مرکزی ایران متداول بوده است. شهرت زعفران قم در زمان قبل از اسلام حکایت از پیشینه کشت این گیاه در ایران قدیم دارد. در قرن دهم میلادی کشت زعفران توسط اعراب (که خود اعراب نیز آن را از ایرانیان آموخته بودند) در اسپانیا متداول گردید و متعاقب آن در قرن هجدهم در ناحیه ای به نام Walden در Essexانگلستان رواج داشته و امروزه این محل به نام Saffron Walden معروف است .
به طوری که از نوشته های ادبی و پزشکی هندوستان برمی آید ، زعفران از دیر باز برای مردم آن سرزمین شناخته شده بوده است. همچنین زعفران نزد مردم مصر، یونان، کلیمیان، هندوها و مسلمانان از توجه خاصی برخوردار بوده است